Uprawnienia na poziomie elementów w SharePoint: kiedy ich używać, a kiedy nie
By Mirko Peters · · Updated
Uprawnienia na poziomie pojedynczych plików w SharePoint są możliwe, ale kosztowne. Dowiedz się, jak działają uprawnienia na poziomie elementów, kiedy się opłacają i które rozwiązania są bezpieczniejsze.
Automatically translated with AI from the original post. Read the English original
Uprawnienia na poziomie pojedynczych plików w SharePoint są możliwe, ale to narzędzie wyjątkowe. SharePoint Online pozwala na szczegółową kontrolę aż do pojedynczego pliku, jednak szczegółowa kontrola ma swoją cenę. Stosuj ją dla niewielkiej liczby wrażliwych elementów. Jeśli to samo ograniczenie dotyczy wielu elementów, przenieś je do osobnego folderu, biblioteki lub witryny. Ten artykuł jest przeznaczony dla właścicieli witryn, do których zwracane jest pytanie: „Czy możesz dać dostęp do tego jednego pliku tylko tym trzem osobom?”. Dowiesz się, jak działają uprawnienia na poziomie elementów, jak krótkim testem sprawdzić, czy są uzasadnione, jakie są bezpieczniejsze opcje i jak je cofnąć.
Najważniejsze wnioski
- Uprawnienia na poziomie elementów działają przez przerwanie dziedziczenia dla jednego pliku lub folderu, dzięki czemu element nie reaguje już na zmiany wprowadzone w elemencie nadrzędnym.
- Microsoft określa przerywanie dziedziczenia jako odradzane, ale wspierane w rozsądnych granicach, i zaleca korzystanie z metod udostępniania dla pojedynczych plików i folderów.
- Stosuj uprawnienia na poziomie elementów dla kilku wrażliwych elementów. Osobny folder, bibliotekę lub witrynę wybierz wtedy, gdy to samo ograniczenie dotyczy wielu elementów.
- Każdy element z własnymi uprawnieniami tworzy dodatkowy zakres uprawnień, co utrudnia audyty i zbliża bibliotekę do zalecanego limitu 5 000 zakresów.
- Zanim przywrócisz dziedziczenie, pamiętaj, że usunie ono wszystkie niestandardowe uprawnienia elementu, a odebranie dostępu osobie w elemencie nadrzędnym odbiera go także we wszystkich elementach podrzędnych.
Jak działają uprawnienia na poziomie elementów?
Uprawnienia w SharePoint domyślnie przechodzą w dół. Plik dziedziczy uprawnienia z folderu, folder z biblioteki, a biblioteka z witryny. Gdy przerwiesz dziedziczenie dla pliku, otrzymuje on własną listę osób i ich uprawnień. Nazywa się to unikatowymi uprawnieniami i tworzy nowy zakres uprawnień.
Istnieją dwa sposoby, by to osiągnąć. Pierwszy to celowe działanie: otwórz uprawnienia elementu i wybierz Zatrzymaj dziedziczenie uprawnień. Artykuł Microsoft o dostosowywaniu uprawnień listy lub biblioteki opisuje kroki dla list i bibliotek, a ta sama logika dotyczy elementów. Drugi sposób to przypadek: udostępnienie pojedynczego elementu automatycznie przerywa dziedziczenie dla tego elementu. Od tej chwili zmiany w elemencie nadrzędnym go nie dotyczą.
Ostatni punkt jest sednem sprawy. Załóżmy, że folder jest otwarty dla grupy finansów, a plik w tym folderze ma unikatowe uprawnienia. Jeśli później usuniesz osobę z folderu, plik nie zareaguje na tę zmianę w sposób, jakiego możesz się spodziewać. Ma on bowiem własną listę.
Stanowisko Microsoftu jest jasne. Przerywanie dziedziczenia jest odradzane, ale wspierane w rozsądnych granicach. W przypadku pojedynczych plików lub folderów Microsoft zaleca korzystanie z metod udostępniania w Microsoft 365, ponieważ są one łatwiejsze w administrowaniu.
Kiedy uprawnienia do pojedynczych plików w SharePoint są uzasadnione?
Zanim przerwiesz dziedziczenie dla elementu, odpowiedz na te cztery pytania.
- Czy chodzi tylko o kilka elementów? Od jednego do dziesięciu wrażliwych plików w dużej bibliotece może uzasadniać unikatowe uprawnienia. Setek – nie.
- Czy odbiorców jest mało i są stali? Stałą grupę trzech osób łatwo opisać. Zmieniająca się lista 40 osób – nie.
- Czy dostęp ma charakter tymczasowy? Dostęp na poziomie elementu do jednorazowego przeglądu jest w porządku, jeśli z góry zaplanujesz datę, w której go cofniesz.
- Czy osobne miejsce byłoby zbyt dużym obciążeniem? Jeśli nowa biblioteka dla dwóch plików to wyraźna przesada, dostęp na poziomie elementu jest uzasadniony.
Jeśli na dwa pierwsze pytania odpowiadasz „nie”, utwórz osobne miejsce. Nowy folder z własną grupą, osobna biblioteka lub osobna witryna dają jeden zakres, który łatwo przejrzeć. Porównaj to z 40 plikami, z których każdy ma własną listę.
Powód to koszt audytu. Każdy element z własną listą to wyjątek, o którym ktoś musi pamiętać. Tak właśnie rośnie dług uprawnień: z drobnych, dobrze intencjonalnych wyjątków, które nikt nie usuwa. Każdy taki wyjątek dodaje też kolejny zakres. Strona Microsoftu o zakresach uprawnień zaleca, aby w bibliotece było mniej niż 5000 unikalnych zakresów, a maksymalnie obsługiwany limit to 50 000.
Najlepsza praktyka: które uprawnienia i opcje folderów są bezpieczniejsze?
Najlepszą praktyką w Microsoft 365 jest zarządzanie uprawnieniami na poziomie folderu lub biblioteki oraz przypisywanie poziomu uprawnień, takiego jak Odczyt czy Edycja, grupie zamiast pojedynczej osobie. Masz cztery możliwości, od najprostszej do najbardziej obciążającej.
- Udostępnij plik konkretnym osobom. Microsoft zaleca tę metodę udostępniania w przypadku pojedynczych plików. Sprawdza się przy potrzebie krótkoterminowej, ale nadal tworzy zakres dla tego pliku.
- Przenieś plik do folderu, który już ma właściwych odbiorców. Jeden folder, jedna grupa, wiele plików. Pliki dziedziczą uprawnienia z folderu, więc nie powstają dodatkowe zakresy. To najprostszy sposób na ograniczenie dostępu bez ruszania pojedynczych plików.
- Utwórz folder z unikalnymi uprawnieniami. Jeden zakres obejmuje wszystkie pliki w środku. Zalecenie Microsoftu brzmi: udostępniaj folder zamiast wielu plików i decyduj o unikalnych uprawnieniach folderu, dopóki jest on jeszcze mały. Dziedziczenia nie można przerwać ani przywrócić w folderze zawierającym więcej niż 100 000 elementów.
- Utwórz osobną bibliotekę lub witrynę. Użyj tego rozwiązania, gdy wrażliwa zawartość stanowi całą kategorię, na przykład sprawy kadrowe czy dokumenty zarządu. W przypadku witryn zespołów Microsoft zaleca zarządzanie uprawnieniami witryny przez grupę Microsoft 365.
Każde z tych rozwiązań wspiera zasadę najmniejszych uprawnień: ludzie dostają najmniejszy dostęp, który pozwala im pracować, a struktura sprawia, że jest on widoczny.
Jaki poziom uprawnień powinien mieć plik lub folder?
Przyznając dostęp do pliku lub folderu, wybierasz poziom uprawnień. Strona Microsoftu o poziomach uprawnień opisuje najważniejsze z nich. Odczyt pozwala wyświetlać strony i elementy oraz pobierać dokumenty. Współtworzenie pozwala wyświetlać, dodawać, aktualizować i usuwać elementy oraz dokumenty. Edycja dodaje prawo do dodawania, edytowania i usuwania list. Pełna kontrola obejmuje wszystkie uprawnienia, a domyślnie ma je tylko grupa Właściciele.
W przypadku folderu o ograniczonym dostępie poziom Odczyt lub Współtworzenie niemal zawsze wystarcza. Pełną kontrolę przyznawaj wyłącznie osobom zarządzającym kolekcją witryn lub witryną. Przypisuj poziom grupie SharePoint lub grupie zabezpieczeń Microsoft Entra, aby jedna zmiana objęła wszystkich. Jeśli musisz przyznać dostęp pojedynczej osobie, zanotuj powód i datę.
Jak sprawdzić, czy element ma własne uprawnienia?
Otwórz stronę uprawnień biblioteki, folderu lub elementu. Strona pokazuje wiersz ze stanem. Jeśli element dziedziczy uprawnienia, stan informuje, że uprawnienia pochodzą z elementu nadrzędnego. Jeśli nie dziedziczy, strona pokazuje jego własną listę osób i grup, a pojawia się opcja Usuń unikalne uprawnienia. Sprawdź to, zanim obiecasz komukolwiek, że „cały folder jest zamknięty”. Jeden element z własną listą może być szeroko otwarty, choć jego folder jest zamknięty.
Sprawdź także elementy, które ludzie udostępnili za pomocą linku. Udostępnienie elementu automatycznie przerywa dziedziczenie, więc każdy udostępniony plik jest kandydatem do przeglądu. Jeśli biblioteka zawiera wiele udostępnionych plików, zakresów uprawnień może być więcej, niż Ci się wydaje. Dlatego krótki, regularny przegląd bezpośrednich udostępnień jest ważniejszy niż jakiekolwiek pojedyncze ustawienie.
Jak ustawiać i cofać uprawnienia do plików i folderów?
Kroki opisane na stronie Microsoft, przygotowanej z myślą o liście lub bibliotece, wyglądają następująco.
- Otwórz bibliotekę, a następnie wybierz Ustawienia, a potem Ustawienia biblioteki.
- W sekcji Uprawnienia i zarządzanie wybierz Uprawnienia dla tej biblioteki dokumentów.
- Wybierz Zatrzymaj dziedziczenie uprawnień.
- Użyj opcji Udziel uprawnień, aby dodać osoby. Domyślnym poziomem jest Edycja, a poziom Odczyt możesz wybrać w sekcji Pokaż opcje.
- Aby zmienić uprawnienia osoby, zaznacz jej pole wyboru i wybierz Edytuj uprawnienia użytkowników. Aby usunąć osobę, wybierz Usuń uprawnienia użytkowników.
Aby przywrócić dziedziczenie, na karcie Uprawnienia wybierz Usuń unikatowe uprawnienia i potwierdź. Strona informuje, że przywrócenie dziedziczenia usuwa wszystkie niestandardowe uprawnienia, które ustawiono. Ostrzega także, że usunięcie użytkownika lub grupy z elementu nadrzędnego usuwa ich ze wszystkich elementów podrzędnych, w tym z elementów z przerwanym dziedziczeniem, i że tej operacji nie można cofnąć.
Obie uwagi wskazują na ten sam nawyk: przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian zapisz, kto miał dostęp. Mała tabela z elementem, osobami, powodem i datą przeglądu zajmuje minutę i pozwala uniknąć incydentu. Te kroki mogą wykonywać wyłącznie właściciele lub administratorzy biblioteki.
Czy udzielać dostępu grupom, czy poszczególnym użytkownikom?
Preferuj grupy. Strona Microsoft poświęcona udostępnianiu i uprawnieniom w nowoczesnym środowisku wyjaśnia, że w witrynie komunikacyjnej można dodawać użytkowników, grupy zabezpieczeń lub grupy Microsoft 365 do grupy Właściciele, Członkowie lub Goście. Grupę Goście określa jako dobre miejsce dla grup zabezpieczeń i odradza zagnieżdżanie grup zabezpieczeń, ponieważ może to powodować problemy z wydajnością. W witrynie zespołu dostęp wynika z grupy Microsoft 365.
W przypadku pojedynczego elementu grupę nazwaną od powodu, na przykład projektu lub sprawy, można usunąć jednym krokiem, gdy ten powód przestanie obowiązywać. To prostsze niż śledzenie poszczególnych osób z nazwiska.
Ta sama strona wymienia trzy typy linków: Dowolna osoba, Osoby w Twojej organizacji oraz Określone osoby. Zaznacza, że linków typu Dowolna osoba nie można audytować, i zaleca przechowywanie wrażliwych danych w witrynie z wyłączonym udostępnianiem zewnętrznym. Takie pliki trzymaj poza bibliotekami dokumentów, w których ludzie regularnie udostępniają linki.
Przykład: dwanaście listów płacowych w bibliotece 900 plików
Liczby są wymyślone, aby pokazać metodę. Biblioteka działu HR zawiera 900 plików. Dwanaście z nich to listy płacowe, które mogą czytać tylko dwaj menedżerowie HR i kierownik ds. wynagrodzeń. Wszystko inne jest dostępne dla zespołu HR.
Opcja A: uprawnienia na poziomie elementów. Przerywasz dziedziczenie w 12 plikach i udzielasz dostępu trzem osobom. Biblioteka ma teraz 1 + 12 = 13 zakresów uprawnień. W przyszłym roku pojawi się kolejnych 12 listów, a za rok kolejne 12. Każdego roku ktoś musi pamiętać, które pliki mają wyjątki. Jeśli kierownik ds. wynagrodzeń odejdzie, trzeba będzie edytować 36 elementów.
Opcja B: osobny folder. Tworzysz folder „Listy płacowe”, przerywasz dziedziczenie tylko dla tego folderu i dodajesz grupę „Menedżerowie ds. wynagrodzeń i HR” z trzema osobami. Biblioteka ma teraz 1 + 1 = 2 zakresy uprawnień. Nowe listy trafiają do folderu i dziedziczą z niego uprawnienia. Gdy kierownik ds. wynagrodzeń odejdzie, edytujesz grupę tylko raz.
Wynik we wszystkich kategoriach przemawia za opcją B: mniej zakresów, prostsze przeglądy i jedno miejsce do wyjaśnienia zasad. Opcja A jest lepsza tylko wtedy, gdy oba pliki są rzeczywiście odizolowane i mają krótki okres istnienia.
Częste błędy
- Udostępnianie pojedynczych plików z przyzwyczajenia. Każde udostępnienie tworzy zakres, którego nikt nie śledzi.
- Nadawanie dostępu na poziomie elementów dla całej kategorii. Jeśli dwanaście plików podlega tej samej regule, reguła powinna należeć do folderu.
- Zapominanie, że elementy podrzędne nie podążają za zmianami. Plik z własną listą uprawnień ignoruje późniejsze zmiany w elemencie nadrzędnym.
- Przywracanie dziedziczenia bez zapisu. Ten krok usuwa wszystkie niestandardowe uprawnienia, więc nie zobaczysz, co zostało usunięte.
- Pozostawianie tymczasowego dostępu na stałe. Ustaw datę przeglądu już pierwszego dnia.
Jak oprogramowanie może pomóc
Narzędzia Microsoft obejmują podstawy: strona uprawnień biblioteki pokazuje, czy element dziedziczy uprawnienia, a opcje udostępniania pokazują, kto ma dostęp do pliku. Brakuje natomiast przeglądu zbiorczego. Nikt nie jest w stanie przeklikać tysięcy plików, żeby znaleźć te z unikatowymi uprawnieniami. Skrypty lub raporty wyświetlające elementy z unikatowymi uprawnieniami w każdej bibliotece oraz zbiorcze akcje przywracania dziedziczenia wypełniają tę lukę. Wybierz rozwiązanie odpowiednie do skali swojej organizacji i najpierw przetestuj je na kopii biblioteki.
Następny krok
Wybierz dziś jedną bibliotekę i sprawdź, które pliki mają własne uprawnienia. Dla każdego z nich zdecyduj, czy powinien znajdować się we własnym folderze lub bibliotece, a tam, gdzie nikt nie potrafi wyjaśnić wyjątku, przywróć dziedziczenie. Tak utrzymasz uprawnienia w usłudze SharePoint dla pojedynczych plików na poziomie rzadkim i widocznym.